بود كه آنچه را امم از حق و باطل حدس مىزدند و يا مىشناختند اعراب با شعار و اسجاع و ارجوزه‌ها درمىآوردند و حفظ مىكردند و از اين جهت به يكديگر امور مذكور بطور ارث مىرسيد و اگر در كتب انواء و بخصوص كتابى را كه اينمرد بنام مناظر النجوم نوشته و به آنچه كه ما برخى از آنها را در اواخر كتاب وارد كرديم تأمل كنيد خواهيد دانست كه اعراب از علم هيئت جز آن اندازه كه برزيگران هر بقعه مىدانند چيزى بيشتر ندانسته‌اند ولى اينمرد در هر مبحثى كه وارد مىشود افراط مىكند و از اخلاق جبلى كه استبداد به رأى است خالى نيست و كلام او در اين كتاب بر كينه‌ها و دشمنىهايى كه با ايرانيان دارد دلالت مىكند زيرا به اين اندازه هم راضى نشد كه اعراب را بر ايرانيان برترى دهد بلكه ايرانيان را ارذل امم و پست‌ترين مخلوق دانسته و از آنچه خداوند در سوره توبه تازيان را بكفر و دشمنى با اسلام وصف كرده بيشتر توصيف نموده « 1 » و امور زشت ديگرى را بايرانيان نيز نسبت داده كه اگر پيشينيان اعراب را ميشناخت بيشتر از گفته‌هاى خود را درباره اين دو گروه تكذيب مىكرد . نامهاى منازل قمر در لغت اهل سغد و اهل خوارزم مطابق اين جدول است و در آتيه در مبحثى كه از طلوع و سقوط منازل قمر بحث مىكنيم صور منازل آنها را نيز ذكر خواهيم نمود .

--> ( 1 ) - آيه‌اى كه در سوره توبه در مذمت اعراب است ترجمه‌اش اين است : اعراب در كفر و نفاق سخت‌تر هستند و از ديگر امم سزاوارترند كه حدود و احكام خدا را ندانند .